Poznajcie największe "Mity wojny 1920" Sławomira Kopra i Tymoteusza Pawłowskiego

Interesujecie się historią? Jeśli tak, znalazłam książkę dla Was. Dziś na tapet trafi książka Sławomira Kopra i Tymoteusza Pawłowskiego pt. „Mity wojny 1920”. Jak dobrze wiecie niedawno minęła setna rocznica tego zbrojnego wydarzenia. Wojna polsko-bolszewicka i Bitwa Warszawska 1920 obfitują w mnóstwo mitów i legend, dlatego autorzy postanowili się z nimi rozprawić w niemal trzydziestu ciekawych esejach. 

Koper i Pawłowski rozprawiają się z mitami i legendami, którymi obrosły wydarzenia z tego okresu, przedstawiając fakty i powołując się na liczne dokumenty. Często porównują sprzeczne relacje świadków, chcąc wyciągnąć z nich prawdę. Z perspektywy czasu zacierają się fakty, a w publicznej świadomości powszechny staje się społeczny odbiór tych wydarzeń- niekiedy całkowicie zakrzywiony.

Liczne mity i przekłamania na temat wydarzeń narodowych powstawały „ku pokrzepieniu serc”, by zagrzewać naród do walki z wrogiem i podnosić się z klęsk. Wbrew pozorom nie tylko niepowodzenia militarne obfitują legendami, również sukcesy narodowe są obdarzone pokaźną liczbą przeinaczeń. Co ciekawe, nawet w podręcznikach szkolnych i tekstach publicystycznych występują utarte przekłamania dotyczące polskiej historii.

Jak powszechnie wiadomo, postrzeganie wojny lat 1919-1921 opiera się w znacznym stopniu na propagandzie, nie tylko okresu międzywojnia, ale również czasów emigracji londyńskiej i PRL-u. Pomimo upływu wielu lat, wciąż powtarza się te same mity. Do dzisiaj przebieg wojny oraz role głównych dowódców wzbudzają wiele sporów.

Autorzy rozprawiają się z powstałymi mitami i przedstawiają czytelnikowi fakty wojny polsko-bolszewickiej. Objaśniają elementy taktyki oraz strategie wojskowe, co pozytywnie wpływa na odbiór tej książki. Nie jest to typowa pozycja naukowa, według mnie to książka popularnonaukowa, która w przystępny sposób ukazuje prawdziwe oblicza głównych postaci tego starcia, czyli Józefa Piłsudskiego, Józefa Hallera, Romana Dmowskiego, Józefa Stalina, Lwa Trockiego, Siemona Budionnego i wielu, wielu innych.

Jedynym mankamentem tej książki są liczne dygresje autorów, które niekiedy wykraczają poza temat publikacji. Nie przypadły mi do gustu niektóre spekulacje – „co by było, gdyby…”. Te liczne dywagacje spowodowały, że w pewnym momencie książka stała się nudna, a może nawet  niezrozumiała. Chociaż pisana w sposób jasny i klarowny, wydawała się niekiedy bełkotem, jednak polemika panów autorów ze znanymi przekłamaniami historycznymi jest sama w sobie ciekawa.

Jeśli chcecie dowiedzieć się, czy Piłsudski chciał podbić Białoruś, Ukrainę i Litwę, jak wielkiej klasy mężem stanu Był Roman Dmowski, czy Piłsudski był militarnym geniuszem czy amatorem oraz czy bitwa warszawska faktycznie zakończyła wojnę, koniecznie przeczytajcie tę książkę.

 

 

Myślicie, że niektóre historyczne fakty mogą zawierać w sobie mity?
Interesujecie się historią?